14 Kasım 2019, Perşembe
Sabri  EREN

Sabri EREN

İKİ UCU KESKİN BIÇAK

28 Ağustos 2019, Çarşamba 14:44

Takip Edin

Birçok anne babadan “çocuğum ne istiyorsa yapıyoruz, bir dediğini iki etmiyoruz ama yine de bizi dinlemiyor, ödevlerini yaptıramıyoruz” gibi sözleri defalarca duydum.

Sizce çocuklarınızın bir dediğini iki etmemek, hatta bazı anne babaların tabiriyle çocuklarınız “ne isterse almak” ne kadar doğru?

Tabi ki sanmıyorum ancak çocuğunuza her istediğini alabiliyorsanız, onda bir hedef koyma, o hedef sonunda bir şeylere sahip olarak mutlu olma duygusu nasıl gelişecek?

Hazırcılığa, her istediğinin yapılıyor olmasına alışmayacak mı?

İsteklerini yerine getirmenizin mümkün olmadığı bir durumda size karşı tepkisi nasıl olacak?

Giderek kimseyi dinlemeyen, kural tanımayan, her istediği yapıldığı için muhtemelen “şımarık” bir çocuk olup çıkacak.

Ne şımarıklığı canım demeyin şimdi… Her istediği yapılan bir çocuk kendisinin herkesten daha kıymetli olduğunu düşünmeye başlayacak.

İstekleri yerine gelmediğinde size karşı son derece saldırgan bir çocuk olacak ve siz onu mutlu edebilmek için yeni bir vaatte bile bulunamayacaksınız. Çünkü çocuğunuz “annem babam bunu zaten yapmak zorundaydı” diye düşünecek.

Her şeyi sizin yapmanıza alıştığı için tamamen size bağımlı, her şeyi sizden bekleyen bir birey haline gelecek.

Ayakkabılarını kendisi giyebildiği halde sizin giydirmenizi, okula başladığında ödevlerini yapabiliyorken sizin yapmanızı isteyecek…

Düşünün çocuk yere düşmüş her defasında kaldırılmış. Peki, anne babası olmadığında yerden kalkmayı nasıl başaracak?

Çikolata istemiş, isteği hemen yerine getirilmiş. Peki; sabretmeyi, bir şey için mücadele etmeyi nasıl öğrenecek?

Ödevlerini yapmak istememiş ve her defasında daha da az çalışması için müsaade edilmiş. Peki, eğitim hayatında nasıl akademik bir başarı sağlayacak?  

Ya ilgisizlik durumunda?..

Günümüz şartlarında özellikle çalışma koşullarının verdiği yorgunlukla “şurada oynasın bana da dokunmasın” durumu yani…

Bu şekilde davranarak bu defa da çocuğunuzu ekran karşısına hapsettiğinizin farkında olmayacaksınız muhtemelen… Çocuğunuz da bir zaman sonra eve geldiğinizde size ilgi göstermeyecek “köşede otursunlar televizyonuma da  dokunmasınlar” diyecektir.

Dışarı çıkmayı gereksiz görecek, evde oturmayı tercih edecek ama sizinle değil tabiî ki de televizyonuyla…

Kendisine bugün ne yaptın sorusu sorulmadığı için o da sizin ne yaptığınızla ilgilenmeyecektir zaten…

Hatta kendisine zaman ayırmadığınız için beyin gelişimi tamamlanmayacak tezi doğrulanacak, ama siz çocuğunuzun her başarısızlığında, onun için ne kadar çalışıp yorulduğunuzu anlatıp duracaksınız. Sanki onun tek ihtiyacı maddi olarak daha iyi imkanlara sahip olmakmış gibi…

Çocuğunuz belki de size neden başarısız olduğunu anlatacak kelimeler bile bulamayacak, dil gelişimini sizinle konuşarak tamamlayamadığı için…

İlgi gösterdiğinizi sanarak çocuğunuzun tüm isteklerini tamamlamakla, ilgisiz davranıp davranışlarını görmezden gelmek aynı şey aslında.

Birincisi daha iyi gibi görünse de, gerçekte her ikisi de sizi kötü anne baba yapacak.

Kısacası “Acınası bir çocuk yetiştirmek istiyorsanız ona her istediğini verin” ya da nasıl yapabildiklerine akıl sır erdiremediğiniz canilikleri yapan, ahlak ve vicdan sınırlarını zorlayan, insanlıktan çıkmış bireyler yetiştirmek istemiyorsanız…

Çocuğunuzu ilgisiz bırakmayın…

Makale Yorumları

Makaleye Ait Yorum Bulunmamaktadır.

Yorum Yazın

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.